سرطان به عنوان یکی از مهمترین بیماریهای مزمن و تهدیدکننده زندگی، علاوه بر پیامدهای جسمانی، آثار روانی و اجتماعی گستردهای بر بیماران دارد. اضطراب، افسردگی، کاهش کیفیت زندگی و افت انگیزه برای ادامه درمان از جمله مشکلات شایع در این بیماران هستند. شواهد پژوهشی نشان میدهد که مداخلات روانشناختی، بهویژه درمان مبتنی بر شفقت و آموزش خودشفقتی، میتوانند نقش مهمی در کاهش فشارهای روانی و ارتقای انگیزه درمان ایفا کنند. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مداخلات روانشناختی بر بهبود انگیزه درمان در بیماران مبتلا به سرطان انجام میشود. انتظار میرود نتایج این مطالعه نشان دهد که ادغام مداخلات روانشناختی در پروتکلهای درمانی سرطان، نه تنها پیامدهای روانی بیماران را بهبود میبخشد، بلکه موجب افزایش همکاری آنان با تیم درمانی و ارتقای اثربخشی درمانهای پزشکی خواهد شد. با توجه به اینکه بخش عمدهای از پژوهشها بیشتر بر کیفیت زندگی یا کاهش علائم روانی تمرکز داشتهاند و کمتر به طور مستقیم به بررسی انگیزه درمان پرداختهاند، انجام مطالعات جدید در این زمینه ضروری است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مداخلات روانشناختی بر بهبود انگیزه درمان در بیماران مبتلا به سرطان طراحی شده است. انتظار میرود نتایج این مطالعه نشان دهد که ادغام مداخلات روانشناختی در پروتکلهای درمانی سرطان، نه تنها پیامدهای روانی بیماران را بهبود میبخشد، بلکه موجب افزایش همکاری آنان با تیم درمانی و ارتقای اثربخشی درمانهای پزشکی خواهد شد. سرطان علاوه بر پیامدهای جسمانی، مشکلات روانی و اجتماعی گستردهای ایجاد میکند که انگیزه درمان بیماران را کاهش میدهد. مداخلات روانشناختی بهویژه درمان مبتنی بر شفقت و خودشفقتی میتوانند با کاهش اضطراب و افسردگی، انگیزه ادامه درمان را تقویت کنند.
خلاصه: مداخلات روانشناختی نه تنها علائم روانی مانند اضطراب و افسردگی را کاهش میدهند، بلکه کیفیت زندگی، امید و رضایت بیماران را نیز افزایش تمرکز داشتهاند و کمتر به طور مستقیم به بررسی انگیزه درمان پرداختهاند، انجام مطالعات جدید در این زمینه ضروری است. انتظار میرود نتایج این مطالعه نشان دهد که ادغام مداخلات روانشناختی در پروتکلهای درمانی سرطان، نه تنها پیامدهای روانی بیماران را بهبود میبخشد، بلکه موجب افزایش همکاری آنان با تیم درمانی و ارتقای اثربخشی درمانهای پزشکی خواهد شد. انتظار میرود نتایج این مطالعه نشان دهد که ادغام مداخلات روانشناختی در پروتکلهای درمانی سرطان، نه تنها پیامدهای روانی بیماران را بهبود میبخشد، بلکه موجب افزایش همکاری آنان با تیم درمانی و ارتقای اثربخشی درمانهای پزشکی خواهد شد. مرور پیشینه پژوهش نشان میدهد که مداخلات روانشناختی، بهویژه درمان مبتنی بر شفقت و آموزش خودشفقتی، در کاهش اضطراب و افسردگی، ارتقای کیفیت زندگی و افزایش انگیزه درمان بیماران مبتلا به سرطان مؤثر هستند. نتیجهگیری مبانی نظری نشان میدهد که انگیزه درمان در بیماران سرطانی تحت تأثیر عوامل روانی و اجتماعی قرار دارد و مداخلات روانشناختی، بهویژه درمان مبتنی بر شفقت و آموزش خودشفقتی، میتوانند با کاهش اضطراب و افسردگی، ارتقای کیفیت زندگی و افزایش امید، انگیزه درمان بیماران را به طور چشمگیری بهبود بخشند. مداخلات روانشناختی، بهویژه درمان مبتنی بر شفقت و آموزش خودشفقتی، میتوانند با کاهش اضطراب و افسردگی، ارتقای کیفیت زندگی و افزایش امید، انگیزه درمان بیماران مبتلا به سرطان را به طور چشمگیری بهبود بخشند.
نویسنده : ابراهيمي، سيما ؛
مجله:مطالعات روانشناسی و علوم تربیتی (موسسه آموزش عالی نگاره)»پاییز ۱۴۰۴ – شماره ۱۰۱ (۹ صفحه – از ۴۴۳ تا ۴۵۱ )
